Lieve* & Sterre* | TweelingEngeltjes

Lieve* & Sterre*

Na een ICSI traject zijn we in 2015 zwanger geraakt. Toen het een tweeling bleek te zijn, waren we dubbel blij.
Tot 14 weken zag alles er goed uit. Helaas is na 15 weken de nachtmerrie begonnen.

De echo in de 16e week vertoonde een afwijkend beeld en we moesten ons de volgende dag al melden in Leiden. Daar kregen we te horen dat de tweeling lijdt aan het TTS-syndroom, het Tweeling Transfusie Syndroom. Een afwijking in de placenta, waardoor het evenwicht tussen de bloedvolumes en voedingsstoffen verstoord raakt.

Ik heb een laser operatie ondergaan. Het doel van de operatie is om met een laser de onderlinge vaatverbindingen dicht te branden, zodat de kindjes weer op normale wijze kunnen doorgroeien. De operatie duurde langer dan normaal, maar het leek gelukt. Een spannende nacht volgde, de vliezen zouden kunnen breken, maar dit gebeurde gelukkig niet.

Na twee weken hadden we controle. Weer een klap. De operatie was toch niet gelukt en één van de kindjes was al heel erg ziek. Eigenlijk was er maar 1 optie. Het kindje laten overlijden, zodat de ander meer kansen zou hebben.

Na heel lang praten en veel huilen, hebben we besloten voor weer een operatie. De navelstreng van het ene kindje zou worden dicht gebrand, zodat het zou overlijden. Ook deze operatie verliep moeizaam. Sterre is uiteindelijk met 20 weken, op 7 september 2015, overleden. Sterre bleef nog wel in mijn buik zitten.

Na twee weken verloor ik vocht. Het bleek dat mijn vliezen gebroken waren. Het waren de vliezen van Sterre, dus dat kon geen kwaad. Wel heb ik een week in het ziekenhuis gelegen, omdat ik heel bang was dat het met het andere kindje ook niet goed zou gaan.

Begin oktober vertoont de echo weer afwijkingen. De ventrikel aan de linkerkant in de hersenen lijkt vergroot. Een vergroting aan één zijde kan duiden op mogelijke leerproblemen. Dat nemen we voor lief. Een MRI scan slaan we af.
Maar ook de echo’s die daarop volgen, vertonen telkens vergrotingen. Het ziet er allemaal erg rommelig uit. Hierdoor uiteindelijk met 34 weken toch een MRI scan om te kijken hoe erg de schade is.

Op 15 december volgt een gesprek met specialisten en die brengen slecht nieuws. Heel slecht nieuws. Het hartje klopt nog wel, maar de MRI toont aan dat het kindje dat nog in mijn buik groeit meervoudig gehandicapt zou zijn, waarschijnlijk niet zou kunnen zien, rechts verlamd, epileptisch en spastisch. Eigenlijk zijn er al hele stukken van de hersenen afgestorven. Het zou na de geboorte kunnen ademen en zuigen, maar voor de rest valt er weinig goeds van te zeggen.
En weer staan we voor een loodzware beslissing: of de natuurlijke geboorte in Nederland afwachten of de zwangerschap stoppen in België en daarmee ook de emotionele achtbaan.

Alles in ons lichaam schreeuwde ‘nee’, maar verstandelijk was België toch een optie. We besluiten om niet over één nacht ijs te gaan en afzonderlijk van elkaar alle scenario’s op een rij te zetten. Samen kiezen we er dan voor om toch de zwangerschap in België te beëindigen.

Op 22 december reizen we af naar België om ons daar een dag later in het ziekenhuis te melden. De volgende dag worden we opgenomen in het ziekenhuis. Na allerlei formaliteiten en uitleg gaan we naar een kamer, waar ze Lieve via mijn buik een middeltje toedien, zodat ze overlijdt.
Lieve overlijdt op 23 december 10.30 uur. Nadat dit gebeurd is, is de bevalling opgewekt. Diezelfde dag kwamen onze meisjes levenloos ter wereld; Lieve om 22.47 uur en Sterre om 23.17 uur.

De volgende dag zijn we naar huis gegaan. Dit was ook een hele aparte ervaring. Lieve en Sterre mochten tot de grens van Nederland niet bij ons in de auto. Tot de grens hebben we dus achter een uitvaartwagen gereden. Net over de grens hebben we het mandje met Lieve en Sterre in onze auto gezet en zijn we met ze naar huis gereden. Ze zijn een week bij ons thuis geweest.

We hebben Lieve veel vastgehouden. Ook zijn er nog foto’s gemaakt. Na een week moesten we definitief afscheid nemen, wat was dat moeilijk. We hebben Lieve en Sterre begraven, zodat we altijd nog een plekje hebben om naar toe te gaan.
De tijd daarna leef je in een grijze waas. Heel langzaam trekt die waas op. Maar iedere dag blijven we aan Lieve en Sterre denken.

In maart 2016 zijn we weer het ICSI traject ingegaan. In maart 2017 is onze dochter Manouk geboren. De zwangerschap liep vrij synchroon aan die van Lieve en Sterre wat het op sommige momenten erg moeilijk maakte. In september 2018 verwachten wij nog een kindje.Lieve & Sterre TweelingEngeltjes

TweelingEngeltjes Lieve & Sterre

Lieve* & Sterre*
Beiden geboren op 23-12-2015
✩ Lieve overleden op 23-12-2015 ✩
✩ Sterre overleden op 07-09-2015 ✩

Reageren = lief